‌جاده های بی فرجام

محمدعلی زارع؛ فعال اجتماعی

شهرستان های شوشتر و گتوند باوجود بهره مندی از ظرفیتهای ویژه در زمینه های مختلف، در حوزه راه های ارتباطی بین شهری و بین روستایی دچار عقب ماندگی های فراوانی هستند.

در گتوند، جاده اصلی این شهر تا سه راهی علیرغم وعده های متعدد مسئولین مربوطه هنوز چهارخطه نشده، وجود پیچ های فراوان بهمراه عدم روشنایی در شب این مسیر را در زمره خطرناک ترین جاده های استان قرار داده است.

جاده گتوند به شوشتر از مسیر روستای کوشکک و جاده های کم عرض بخش عقیلی نیازمند اقدامات فوری جهت بهسازی و احیانا عریض تر کردن می باشند.

پروژه چهار خطه نمودن مسیر صالح شهر تا کیلومتر هجده بیش از حد طولانی شده و در این محور هنوز هم شاهد سوانح ناگوار هستیم.

ضمن آنکه ساماندهی سه راهی گتوند و احداث یک میدان بزرگ با پوشش مناسب فضای سبز میتواند مسافران و گردشگران را هرچه بیشتر مجذوب این منطقه نماید.

در شوشتر نیز شرایط چندان تفاوتی ندارد، جاده های بخش میان آب و بخش شعیبیه به هیچ وجه کارایی لازم را نداشته و باید مورد توجه قرار گیرند، از طرفی دیگر مسیر پرتردد و پرخطر شوشتر به مسجدسلیمان نیازمند اقدام فوری مسئولین می باشد.

همچنین آزادراهی که قرار بود از محدوده دو شهرستان شوشتر و گتوند عبور کرده و به اهواز و نهایتا به بندرامام خمینی (ره ) برسد باید تعیین تکلیف گردد، نیک میدانیم احداث این آزادراه امتیازات ویژه ای برای منطقه به دنبال خواهد داشت.

در نهایت پیگیری چهارخطه شدن مسیر شوشتر به دزفول نیز از خواسته های بحق مردم بوده که تاکنون بخش اعظمی از آن محقق نشده است.

در وضعیت کنونی برخی مسئولین، کمبود نقدینگی و اعتبارات مورد نیاز را عامل این عقب ماندگی ها معرفی میکنند و از شرایط تحریم سخن به میان می آورند اما ظاهرا چنین موانعی در شهر همجوار وجود ندارد چرا که پیشرفتهای خوبی در این زمینه داشته اند.

پیمودن مسیر توسعه، نیازمند دارا بودن زیرساخت های مناسب بوده و این امر عزم جدی و همت مضاعف مسئولین را می طلبد چرا که نقشه راه مشخص است.

بخصوص نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی که روزگاری وعده سامان دادن به جاده ها و راه‌های ارتباطی را می‌داد امروز باید در این زمینه پاسخگوی افکار عمومی منطقه باشد.