نامه ای بی پرده به رئیس جمهور ؛ یا علی بگو و برخیز

نامه ای بی پرده به رئیس جمهور ؛ یا علی بگو و برخیز : به قلم شاهرخ شهنی

بسمه تعالی

جناب دکتر پزشکیان

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

با سلام‌ و احترام

بگذارید در همین ابتدا با اجازه شما عرض کنم بدلیل اینکه حضرتعالی در مناسبات تشکیلاتی اعتقادی به پروتکل های خاصه ندارید ، من نیز نوشته ام را بدون رعایت پروتکل های ادبی هر آن گونه که دلم لرزید و قلمم چرخید انشاء و تقدیم کنم. پیشاپیش نیز از سایر خوانندگان عزیز پوزش می طلبم .

مطلع سخنم از اینجاست که علی رغم گذشت بیش از یکسال ، جنابعالی بعنوان رئیس دولت چهاردهم متاسفانه با برخورداری از موج عظیم حمایت مردمی ، هنوز نتوانسته اید به وعده های داده شده عمل کنید و ملت را راضی و خشنود نگه دارید . ماحصل این کارکرد ناامیدانه، شد وعده های عملی نشده ، عملکردهای سینوسی و آینده ای مبهم که معلوم نیست وضعیت اقتصادی آن چه فاجعه ای را در جامعه ببار خواهد آورد . از طرفی ضمن عذر خواهی ، متاسفانه دکترین جنابعالی نیز در هیبت و هیمنه یک رئیس جمهور مقتدر نیست ! همین که به طور بی سابقه ای در فضای مجازی هر کس تمسخرانه خود را مستحق این پست می داند خود گواه از فرسایش اقتدارِ جایگاه شما در نگاه مردم است.

آقای پزشکیان ! بخدا قسم مملکت را نمی توان با این ساز و کار فرسوده و ضعف مدیریت ، پیش برد . دلمان خوش بود دکتری . با سوادی . دلسوزی . خدا ترسی . وزیر و چند دوره نماینده مجلس بودی . نهج البلاغه را بلدی و به آن‌ پایبندی . بالاخره می دانی دوتا می شود چهار تا نه … ولی چه فایده ! هر چه تا الان منتظر ماندیم ، امید بستیم ، گفتیم شاید تغییری بنیادی حاصل شود . اما افسوس… دیدیم آخرش نشد که نشد!

بعضی ها راست گفته اند : مدیریت باید در ذات آدمی باشد والا آدم پزشک و مسئول در جامعه زیاد هست . آنچه مملکت کم دارد مدیر هست و این مملکت به “مدیر آگاه و پاسخگو” نیاز دارد !

از طرفی بقول خودت هر جا دست میذاری نمی شود . یک عده نمی گذارند . یک عده نمی‌خواهند . یک عده مخالفت می کنند . یک عده سنگ اندازی می کنند . یک عده هم از خدا بی خبر میخ طویله سر راهت میذارند! از همان میخ طویله هایی که یادش بخیر فیروز کریمی می گفت در زمین فوتبال میذارند و ماهرگز باور نمی کردیم !

ولی آقای دکتر ، فکر نمی کنید مردم از این” نگفتن ” ها و ” نمی گذارند ” ها دیگر خسته اند . باور کن مردم آنقدر مشغله دارند که هرگز دنبال ” مقصر ” نبودند ونیستند . آنان فقط دنبال ” نجات اند ” دنبال ” آسایش اند ” دنبال ” خوشبختی اند ” پس تروخدا دکتر وِل کن این داستانک های قدیمی و تکراری را !!

ولی با این حال انصافا آدم جالبی هستید و رک گویی و سادگی تان ستودنی و جای خوشحالی ست . از اینکه اهل پرده پوشی نیستید . از اینکه گاهی بی پروا حقیقت را می گویید ، بی آنکه نگران آب رفتن آبرو باشید … دستمریزاد ، خیلی خوب است . همین صداقت ، سرمایه ای ست که اگر با تدبیر و همفکری همراه شود ، باور کنید می تواند کشور را از گزند خیلی آسیب ها و مشکلات نجات دهد .

آقای رئیس جمهور ! به نظرم اینقدر دست دست نکنید . دیگر مجال تردید نیست . برخیزید ، یک یاعلی بگویید …کارد جراحی را بردارید و تمام !

ریشه های فساد و رانت و دزدی و…را ببرید و دور بیندازید .

شما می توانی . هنوز وقت باقی ست . هنوز نیمه دوم شروع نشده ! قبول کن همیشه یک راهی هست . مثل بازی های دوران کودکی : راه خدایی! نمی دانم توان قدم گذاشتن در این راه را داری یا نه ؟ البته بیشتر از توان ، جسارتا جرات میخواد .‌ می شود خود خوب بود ودر حین خوب بودن حال و روز دیگران را نیز خوب کرد و بدنبال آن هم یواشکی و محکم حال آدم های بد را هم گرفت. فقط به شرطی که خوب گوش بگیرید و عمل کنید . نه به من ! اول به “پیر فرزانه ” بعد به هر ایرانی وطن دوست و وطن پرستی که از ذلالت و خواری هم نوع خود شرم و حیا دارد ‌. به هر ایرانی که شیر حلال مادرش را خورده باشد و کنار تَش وِجاق پدرش نشسته باشد . فقط کافیست پای حرفهایشان بنشینی و گوش جان باشی . حالا میخواد راست باشد یا چپ ! لر باشد یا ترک . عجم باشد یا عرب . سیستانی باشد یا بوشهری ….‌مهم وفاق و یک دلی ست . همان وفاقی که استارتش را خوب زدی ولی داری یواش یواش ازش دور می شوی و به فراموشی می سپاری !

آقای پزشکیان ! تا اینجا هر چه گفتم مقدمه ای بود بر لب کلام ! بر حرف اصلی ! پس بگذارید حرفم را بدون تعارف بزنم .

همانگونه که حال دلت را خوب می فهمی و گهگاهی به ندایش گوش می دهی و یهویی هُری می ریزی که خود بارها شاهدش بودم ، مطمئنا از حال و روز مردم هم کم و بیش با خبری ! ولی بخدا قسم ، به آنچه باور داری . به آنچه اعتقاد داری . وضعیت اقتصادی جامعه بحرانی ست ! اوضاع معیشتی و اقتصادی خانوار ایرانی از هرآنچه فکر می کنی بغرنج تراست ! این نه شعار وفرافکنی ست و نه حرف گزاف و سیاه نمایی !

بگذار یک چیزی را واضح تر بگویم . من اصلا کاری به قانون حجاب ندارم . به آزادی بیان . آزادی مطبوعات . به فیلترینگ. آلودگی هوا . بهداشت. به قیمت دلار . سکه . طلا . تولید ناخالص ملی و هزاران کوفت و زهر ماری که می گویند شاخص دمکراسی و اقتصاد و توسعه هستند . ایناها خوبند . همه عالی اند . و ملت نیز همه مشتاق! ولی الان من حرفم در این مِجال تنگ ، خانواده ها هستند . خانواده هایی که دیگر تاب و توان چرخاندن چرخ زندگی را ندارند و نمی دانند در این وضعیت اسفبار و هزاران خبر حال بد کن، چکار باید بکنند ؟! آیا حضرتعالی بعنوان رئیس جمهور که وظیفه و مسئولیت بزرگی بر دوشتان است ، برنامه خاص و فوری برای آنان دارید ؟! دکتر نمی خواهم ته دلت را خالی کنم اما به همان سوگند پزشکی که خوردی ، فقر مثل موریانه هجوم آورده است و دارد بیداد می کند .

اجاره خانه ، بچه دانشجو ، مریض دم دست ، فرزندان بیکار ، پدر بی پول . مادر گریان ، قیمت‌های نجومی برنج و مرغ و گوشت و تخم مرغ !

والله دکتر ، این که در این کشور ، یکی از چالش های مزمن هر دولت که می‌آید تعیین و تثبیت قیمت مرغ هست و تخم مرغ ، زشت نیست؟!

این اواخر هم علی رغم کلی وعده و وعید ، مرغ را هم که پر پرواز دادید ! در مورد گوشت هم مطمئن باشید چیزی نخواهد گذشت که در شهرستان‌ها قیمت آن به بالای یک میلیون تومان می رسد !

لطفا نگویید در فکریم ! نگویید کالابرگ می دهیم ! که با کالا برگ هم اوضاع هرگز تحت کنترل نخواهد بود و هرگز طعم نان برای مردم شیرین نخواهد شد !

شما دکتر هستی خوب می دانی فقر غذایی یعنی چه ؟! می دانی چه رابطه ی پنهانی بین “یارانه پنهان” و “اشک پنهان ” پدر وجود دارد ! می دانی چرا اکثر نوزادان با مشکل متولد می شوند . می دانی سفره خالی یعنی مرگ عاطفی خانواده ها . می دانی تنگی و نداری یعنی طلاق ناخواسته . بچه فراری . یعنی نگاه شرمسار هرشب پدر . و هزاران حرف عریان که نمی توان گفت و می بایست سانسور کرد و سکوت !

آقای پزشکیان کشتی که شما سکاندارش هستی متاسفانه در طوفان گرفتار است و قطب نمایش شکسته ! باید در این زمان باقی مانده شجاعانه تصمیم گرفت و جهت درست را “درست” انتخاب کرد !

حالا شما میخوای با آزادی بیان اینها را حل کن یا با رفع آلودگی هوا . میخوای با کاهش قیمت دلار اینها رابه سر انجام برسان یا با بانک آینده !

میخوای با جبران کسری بودجه وضعیت آنان را درست کن یا با قطع بودجه بعضی نهادهای خاص که بقول شما هیچ عملکردی ندارند .

ببین دکتر ! من یک شهرستانی ام از بازی بزرگان از جمله موضوع کِرسنت مِرسنت و جنگ زرگری سر در نمی آورم ولی بدان ، خدا وکیلی چه باور کنی یا نه ، اگر فکر اساسی و عاجل نکنی این مسیر به ناکجا آباد می‌رود! همان کشتی یک روز کف اش شکسته می شود ، بادبانهایش پاره و ملوانانش بی رمق و گرسنه خواهند شد .آنوقت چه خواهی کرد ؟! تا عمق چند متری هم نمی توان رفت ، چه برسد زدن به دل دریا ! لطفا یه نگاهی به چند متر جلوتر بیانداز. مطمئنا همه چیز دستگیرت خواهد شد . آیا می شود با این روند آینده ای روشن را برای مردم متصور شد ؟!

بعید می دانم ! چرا که اگر دولت شما با همین فرمان پیش برود در چند سال آینده دیگر شاغل بودن ، آنهم برای خود کارمندان دولت هیچ منفعتی که ندارد ، بلکه ضرر هم دارد . حالا برسد به آن بازنشسته بدبخت، بدبخت از حیث نداری و آن کارگر حاشیه میدان !

دکتر پزشکیان ! خیلی دوست دارم بدانم در جلسات هیات دولت آیا کسی هم گزارش خوب خوب می دهد ؟! واقعا کسی گزارش میدهد که اوضاع مملکت چگونه هست و چه باید کرد؟! مثلا یک جوان چند سال باید کار کند تا صاحب ماشین و یا خانه شود ؟! آیا کسی گزارش میدهد که قیمت هر متر مسکن چقدر نسبت به گذشته رشد کرده ؟! کسی از جمعیت رو به فزونی زباله گردها آماری می دهد ؟! کسی گزارش میدهد که وام های ازدواج و فرزند آوری بعنوان محرک های تشویقی کسی را حتی قلقلک نمی کند ؟!

کسی گزارش می دهد فقر غذایی چه بلایی سر مادران باردار و کودکان دانش آموز آورده است ؟!

کسی گزارش می دهد که اگر این کارتهای یارانه نبود مردم نزد مغازه ها چه چیزی را می بایست برای یک لقمه نان گِرو می گذاشتند ؟!

کسی از رشد لحظه به لحظه قیمت ها حرفی به میان می آورد؟!

کسی آمار کودکان سر راهی را دارد ؟!

یا فقط گزارش می دهند برای صرفه جویی آب و مصرف بهینه و دور نمای آینده ، بهتر است تا دوسال ساخت و ساز نکنیم !!

دکتر چرا نمی خواهی باور کنی و بپذیری که والله ،بالله ،تالله از بعضی از این وزرای سیاسی نه تخصصی و کار بلد ، آبی گرم نمی شود . ما که از آنان ناامیدیم ، بنظرم شما هم زیاد دل خوش نباش !

اصلا ، حضرت عباسی دکتر ، بفرمایید با وزرای خودت چند چندی ؟! با ما چی ؟ با ما چند چندی ؟!

دیگر از این آمار های غیر واقعی و حرفهای بی ربط بعضی ها سر آدم گیج می‌رود و کلی درد می‌گیرد ….ایکاش یک استکان چای گرم بود ! فرقی نمی‌کند چه نوع باشد . این روزها با این جیب های خالی چای معمولی هم نمی شود خرید چه برسد به چای دوسیب و اسبی !

گفتم اسبی !

یاد سهراب سپهری خدا بیامرز بخیر …‌ در مورد اسب می گفت : من نمی دانم که چرا می گویند اسب حیوان‌نجیبی است ؟!

واقعا چرا ؟

شاید چون هنوز بر آن شرط می بندند .

ولی من بعنوان حرف آخر ، شاید دیگر فرصتی نباشد ، کی می داند ؟! می‌گویم دکتر ، شما رئیس جمهورید! پس حتما هر چه زودتر چاره ای بیاندیش و ویرِت با خُوت وُ مَردُمِت بوهه (فکر خود و مردم باش) و یادت باشد مملکت میدان اسب دوانی نیست . ایران مزرعه روئیدن و شکوفتن است . و شما اگر بخواهید می توانید با غرور ، با همدلی ، با وفاق ، بذر امید رادوباره در آن بکارید . خدا را چه دیدی …